Gamardżoba!

Przesyłamy porcję informacji o zbliżającej się wyprawie do Gruzji.

Wycieczkę prowadzi Michał „Misza” Nowak – przewodnik górski, specjalista od Gruzji i Himalajów, miłośnik Bałkanów.
To dokładnie taka osoba, z jaką chcielibyście spędzać czas w dzikich górach!
Michał jest autorem tego programu, doskonale zna lokalne realia. Dzięki niemu poznacie kulturę Tuszetii i Chewsuretii, zaprzyjaźnicie się z Gruzją i Gruzinami, a z Kaukazu wrócicie z wyjątkowymi wspomnieniami.

Kontakt przed wyprawą

Przewodnik – Misza (Michał Nowak)
📞 tel. polski SMS: +48 504 234 754
📱 tylko WhatsApp: +48 504 234 754
✉️ e-mail: misza.nowak@gmail.com

Hubert Jarzębowski – szef biura.
📞 tel. 500 044 198
📱 WhatsApp: +48 500 044 198
✉️ e-mail: high.away.travel@gmail.com

Start wycieczki

Wylot w piątek wieczorem z Warszawy 28.08. o 22.45. Lot numer LO725.

Bądźcie na lotnisku Chopina najpóźniej 2 h przed lotem. Zwyczajowo przypominamy zasadę, że powerbanki idą do bagażu podręcznego a ostre narzędzia i noże do bagażu głównego. Powerbanki o pojemności nie więcej niż 20000 mAh – większe mogą być skonfiskowane przez security.

Przewodnik Michał „Misza” Nowak czeka na Was w Gruzji.
Leci wcześniej, żeby dopilnować przygotowań do trekkingu i logistyki.
Odbiera Was na lotnisku w Tbilisi – będzie czekał z kartką HighAway.
Prosimy o samodzielną odprawę online oraz na lotnisku. W razie jakichkolwiek problemów piszcie na WhatsApp do Miszy lub dzwońcie do Huberta.

Informacje wstępne i formalności

Do wjazdu do Gruzji wystarczy ważny dowód osobisty lub paszport, jednak zdecydowanie zalecamy zabranie obu dokumentów – jeden można zostawić w hotelu w Tbilisi w depozycie. W sytuacjach awaryjnych – takich jak zgubienie jednego z nich – posiadanie drugiego znacznie ułatwia formalności. Wjazd do Gruzji na dowodzie osobistym dotyczy wyłącznie lotu bezpośredniego z Polski i innych państw członkowskich Unii Europejskiej.

Aktualne i oficjalne informacje dotyczące przepisów wjazdowych oraz sytuacji w kraju znajdziecie na stronie Ministerstwa Spraw Zagranicznych:
www.gov.pl/web/gruzja/informacje-dla-podrozujacych

Przy wjeździe jest możliwa kontrola ubezpieczenia, ponieważ każdy turysta wjeżdżający do Gruzji musi obecnie mieć odpowiednie ubezpieczenie podróżne. Polisa od firmy ubezpieczeniowej była przesłana na grupę Whatsupp. Proszę ją mieć w formie elektronicznej papierowej podczas kontroli paszportowej przy wjeździe do Gruzji.

Prosimy nie publikować przed wyjazdem na FB/Instagram niczego dotyczącego spraw politycznych Gruzji/Rosji, protestów itp. Niestety zdarzają się przypadki nie wpuszczenia do Gruzji osób publikujących takie rzeczy! Ubolewamy nad tym – obecna sytuacja polityczna w Gruzji nie napawa optymizmem. UWAGA! nie ma to wpływu na bezpieczeństwo! Gruzja cały czas jest krajem bardzo gościnnym i jednym z najbezpieczniejszych na świecie.

Program dzień po dniu

Dzień 1 — Wylot do Gruzji

Przelot z Polski do Tbilisi. Transfer do hotelu w centrum, nocleg.

Dzień 2 — Tbilisi + zakupy + zwiedzanie

Zwiedzanie starego miasta, punkty widokowe, zakupy zapasów.

• Nocleg: hotel w Tbilisi.

Dzień 3 — Transfer do Omalo

Tbilisi → klasztor Alaverdi → przełęcz Abano (2926 m) → Omalo.

Całodzienny przejazd do małej górskiej miejscowości Omalo (1900 m n.p.m.) w sercu Tuszetii. Dotrzemy tam wynajętym busem i samochodami terenowymi. Nasza trasa prowadzić będzie jedną z najpiękniejszych i najbardziej przepaścistych górskich dróg Kaukazu. Po drodze zatrzymamy się przy najważniejszej świątyni Kachetii– klasztorze Alawerdi.
Ostatnie zakupy i przesiadka do Jeepów.
Pokonamy wysoką i przepaścistą przełęcz Abano (2926 m.n.p.m.; ponad 400 m więcej niż nasze polskie Rysy) – niemal 2,5 km przewyższenia! Dystans: ok. 170 km (w tym 90 km po górach).
Wieczorem spotkanie z koniarzami i gruzińskim przewodnikiem.

• Czas przejazdu: 10 godzin – całodzienny transfer busem i jeepami.
• Nocleg: wygodny guesthouse w Omalo z pięknymi widokami.

Dzień 4 — Omalo – Jvarboseli

Zaczynamy trekking i od razu będzie widokowo. Trekking wspaniałą granią szczytu Makratela 3092m z widokiem na całą Tuszetię. Przełęcz Nakaiczo 2903m.

• Trasa: 19 km, +850 m / –1250 m
• Nocleg: guesthouse

Dzień 5 — Jvarboseli → Cheese Farm (2050 m)

Wejście wzdłuż Tuszetis Alazani do serowarni na 2050 m.

• Trasa: 14,6 km, +760 m / –580 m
• Nocleg: namiot.

Dzień 6 — Cheese Farm → Alazni Stavy tourist shelter

Lekki dzień do obozowiska Alazni Stavy (ok. 2200 m).

Trasa: 6,6 km, +140 m / –40 m
Nocleg: namiot

Dzień 7 — Przełęcz Patara Borbalo (2980 m) → Jezioro Borbaloskari

Fantastyczny dzień pełen widoków i wrażeń. Wejście na główną grań kaukaską, która w tym miejscu jest łagodna i łatwo dostępna i dalej przez przełęcz Patara Borbalo (2980 m), potem zejście do jeziorka i biwak.

Trasa: 15 km, +1040 m / –450 m
Nocleg: namiot

Dzień 8 — Borbaloskari → Dolina Chanchakitskali

Kolejny fantastyczny widokowo dzień. Graniowy szlak 2800–2900 m, potem zejście na biwak do doliny Chanchakitskali ok 2500m. Ewentulane zejście do guesthousu w Khakhabo.

Trasa: 13 km, +410 m / –650 m
Nocleg: namiot.

Dzień 9 — Dolina Chanchakitskali → Ardoti / twierdza Muco

Długie zejście do Ardoti i dalej do twierdzy Muco (1650 m) – “kaukaskiego Macchu Picchu”.

Trasa: 13,5 km, +100 m / –1000 m
Nocleg: namiot przy rzece.

Dzień 10 — Muco / Ardoti → twierdza Shatili

Przejście do Shatili (1460 m). Docieramy do chewsurskiej perełki – legendarnej, nigdy niezdobytej, XII-wiecznej twierdzy złożonej z ponad 60 kamiennych wież.

• Trasa: 16,5 km, +130 m / –400 m
• Nocleg: wygodny guesthouse w Shatili.

Dzień 11 — Transfer Shatili → Tbilisi (7.09)

Przejazd do Tbilisi samochodem terenowym lub marszrutką (busem) wspaniałą widokowo górską trasą . Wysoka przełęcz Datwis Dżwari (2648 m), wieża Kistani. Czas przejazdu ok. 8 godz. W Tbilisi spacer po starym mieście, ostatnie zakupy, ewentualnie wizyta w łaźni miejskiej Abanotumani (ok. 50 lari od osoby). Kolacja Pożegnalna .

• Nocleg: w hotelu w Tbilisi.

Dzień 12 — Wylot z Tbilisi (8.09)

Transfer na lotnisko, poranny powrót do Polski.

UWAGA! Program może być zmodyfikowany przez lidera w razie niepogody ze względów bezpieczeństwa.

Trudności i charakterystyka treku

Proszę o dobre przygotowanie się kondycyjne do trekkingu. Apelujemy! Nie od razu zza biurka. Ruszajcie się koniecznie i trenujcie w górach, siłce itp.

Nasza wędrówka jest łatwa technicznie i nie stanowi większej trudności dla każdego, kto posiada dobrą kondycję fizyczną i ma minimalne doświadczenie górskie. Wędrujemy ścieżkami którymi idą także konie z ciężkimi bagażami, nie ma łańcuchów ani drabin. Często dziennie mamy do pokonania nawet ponad 1000 m deniwelacji i tyle samo zejścia w dół.

Czasem napotkamy trudności które polegają na tym, że idzie się po stromych ścieżkach pokrytych żwirem, coś na kształt piargów albo tzw. trudności botaniczne – czasem ścieżki lekko zarastają i czeka nas trochę przedzierania. Może też być błoto – jak to w górach – po opadach deszczu. Będziemy boso pokonywać potoki górskie i trzeba będzie zdjąć buty, żeby przejść na drugi brzeg. Trzeba zachować spokój, zrelaksować się i wykonywać polecenia przewodnika :).

Generalnie będziemy poruszać się po stromych, ale dobrze wydeptanych ścieżkach górskich – podobnie jak w Beskidach czy Tatrach Niżnych, tyle że pustych :). W planach mamy pokonanie wysokich przełęczy do wysokości 3000 m i wędrówka graniami na takiej wysokości. Będzie widokowo i przestrzennie.

Aby w pełni cieszyć się urokiem gór wędrujemy na lekko, tzn. z plecakiem max. 45 l. Zabieramy w nim niezbędne minimum: prowiant (przekąski, słodycze), wodę do picia i ubrania na wypadek deszczu (kurtka, pałatka, parasolka), latarkę, nóż, aparat fotograficzny itp.

Rzeczy potrzebne na obozowiskach tj. namioty, śpiwory, karimaty/materacyki, prowiant, gaz do gotowania będą transportowane na koniach, prowadzonych przez naszego gruzińskiego przewodnika / koniarza. Uwaga! każdy może wziąć maksymalnie do 15 kg (rzeczy osobiste, śpiwór, karimata/materacyk) – nie wliczamy do tego namiotów i prowiantu. Limit jest spory i powinniście się spokojnie zmieścić ale prosimy o branie jak najmniejszej ilości rzeczy. Rzeczy niepotrzebne na treku należy zostawić w bezpiecznym depozycie w Tbilisi.

Rzeczy prywatne powinny być zabezpieczone w workach i spakowane do toreb najlepiej wodoodpornych typu duffelbag – polecamy torby marki Simond 80/100 l z Decathlonu (są tanie, wodoodporne, z szelkami i bardzo praktyczne) lub podobne. Nie zapomnijcie o podpisaniu toreb w celu szybszej identyfikacji. UWAGA! Nie wolno zabierać żadnych plastikowych walizek ani płóciennych toreb z kółkami. Są trudne w transporcie i generują problemy.

Zakwaterowanie w górach

W górach nocujemy w wygodnych kwaterach, w prywatnych domach tuszyńskich górali. Typowe domy gościnne są skromne, lecz wygodne i czyste (ciepła woda, prysznic z solarów i czysta pościel w wygodnych łóżkach). Można też bez problemu doładować telefon, baterię do aparatu itp. elektryka w górach bazuje na solarach, nie ma lini energetycznej w Tuszetii wiec dobrze będzie wziąć sobie powerbanka (max 20000 mAh). W przypadku chłodniejszej nocy dostaniemy dodatkowe koce. Górale budowali tradycyjnie swoje domy w ten sposób, że do dyspozycji mamy zazwyczaj przestronne pokoje wieloosobowe (3–4 os.), rzadziej dwuosobowe. Wyjątkowo może się zdarzyć, że będziemy spać w dwóch pokojach wieloosobowych, osobno dla kobiet i osobno dla mężczyzn. W zależności od możliwości będę się starał ulokować naszą grupę w jak najwygodniejszych tj. najlepiej dwuosobowych pokojach, ale trzeba być przygotowanym na pokoje o większej ilości łóżek.

W większości domów mamy do dyspozycji nowe komfortowe toalety, czasami może się jednak zdarzyć, że będziemy mieli drewnianą tradycyjną wygódkę (“na małysza”) poza domem, zamiast europejskiej toalety (typu “tron królewski”).

Biwaki

Śpimy w namiotach, które będą transportowane na koniach. Wodę na biwakach potrzebną do picia i przygotowania żywności, będziemy gotować wspólnie pod moim nadzorem, na maszynkach gazowych typu Jetboil lub Firemaple – czyli zintegrowany garnek z palnikiem do szybkiego gotowania, gwint nakręcany typu Coleman. Bardzo proszę aby uczestnicy wzięli swoje maszynki – w zupełności wystarczy jedna maszynka na 2 os. Kwestia ta będzie koordynowana na grupie Whatsupp naszego wyjazdu.

Wyżywienie

Kuchnia gruzińska jest bogata i pyszna. Jedzenie w restauracjach i w guesthousach jest bardzo smaczne i bezpieczne. Nie ma zagrożeń zatruć pokarmowych. Proszę wcześniej mnie uprzedzić, jeśli ktoś nie może jeść określonych produktów, np. mięsa lub z glutenem. Wegetarianie / weganie nie mają lekko, ale kuchnia lokalna jest tak zróżnicowana, że na pewno znajdziemy dla Was jakieś smaczne danie.

Na nizinach i w Tbilisi, mamy dostęp do wszelkich różnorodnych potraw gruzińskich. Zaś wysoko w górach, z racji trudnych warunków życia, potrawy są skromniejsze i ograniczają się do kombinacji sera, mleka, mąki, ziemniaków, mięsa, rzadziej warzyw czy ryżu. Jednak nasze tuszyńskie i chewsurskie gospodynie zrobią wszystko, co w ich mocy, żeby dogodzić naszym podniebieniom.

W mieście oraz na kwaterach w czasie trekkingu mamy zapewnione wystarczające całodzienne wyżywienie – obfite śniadania i obiadokolacje. Na trekking polecam zakupić pyszne słodycze lokalne, np. chałwę, orzeszki, batoniki, ukraińskie cukierki (konfiety), które najlepiej kupić na miejscu w Tbilisi w supermarketach. Zazwyczaj na śniadanie jest tyle jedzenia, że będzie można brać kanapki na drogę.

Zalecamy brać z Polski jako tzw. „szturmżarcie”- prowiant w trakcie wędrówki: żelki, batony energetyczne, a także opcjonalnie np. suszone kabanosy. UWAGA! W Tuszetii zwyczajowo nie jada się wieprzowiny! Naprawdę uważane jest to za zły omen / tabu i przynoszące nieszczęście! Jeśli bierzecie mięso to tylko wołowe lub drobiowe. Dobrym pomysłem jest też zakup w strefie wolnocłowej na lotnisku w Polsce alkoholu, np. żubrówki lub orzechówki Sobieski (koniecznie w plastiku), lub śliwek w czekoladzie – jest to świetny prezent dla naszych gospodarzy, którzy niewątpliwie zrewanżują się swoimi specjałami.

Na biwakach jemy żywność liofilizowaną topowej polskiej firmy Lyofood. Wystarczy zalać wrzątkiem i po 15 min mamy pełnowartościowy smaczny posiłek taki jak bigos, spaghetti czy gulasz. Gotujemy na własnych maszynkach, pod nadzorem Lidera!, a gaz zapewnia organizator.

Śniadanie: Do wyboru będzie chleb, ser (świeży postaram sie kupic u pasterzy), kiełbasa (nie wieprzowa :)), ogórki, cebula (coś co się nie zgniecie podczas treku), dżem, nutella, kawa, herbata i/lub mały liof.

Podczas treku trzeba zapewnić sobie przekąski takie jak słodycze, batony energetyczne, żelki, orzeszki, owoce suszone.

Wieczorna obiadokolacja: Duży podwójny liof, kawa / herbata.

Pogoda

W Tbilisi może być upalnie i gorąco, nawet około 30 stopni, dlatego trzeba wziąć letnie i przewiewne ubranie oraz obuwie, np. sandały. (W stolicy Gruzji w taką pogodę bardzo modne są u mieszkańców jeansy 🙂 ). Przy takiej temperaturze należy pić dużo wody mineralnej – jest tania i łatwo dostępna. Odradzam picie nieprzegotowanej wody z kranu w Tbilisi, chociaż nie jest ona niebezpieczna.

Ze względu na silne promieniowanie UV w górach zalecam dobre okulary przeciwsłoneczne z mocnym filtrem UV i polaryzacją, stosowanie kremów z filtrem UV 50+ oraz czapkę lub chustkę na głowę. Po doświadczeniach z ubiegłych lat dochodzę do wniosku, że pogoda w górach jest coraz bardziej zaskakująca i trudna do przewidzenia. Trzeba mieć ze sobą porządną czapkę z daszkiem lub chustę. W gorace dni zalecam picie dużej ilości wody.

Statystyki temperatury koniec sierpnia/ początek września:

• Tbilisi: dzień 28–33°C (podczas cieplejszych dni nawet 35–37°C), noc 17–21°C.
• Tuszetia (1800–2000 m): dzień 16–23°C, noc 6–10°C.
• Przełęcze 2800–3000 m: dzień 8–16°C, noc 0–6°C.

W górach, normalna temperatura w dzień to około 15 – 20°C przy słonecznej pogodzie. W nocy spada do około 10°C. Pamiętajmy jednak, że to są dość wysokie góry – najwyższe szczyty sięgają ponad 4000 m n.p.m. – i czasem może być chłodniej. Przymrozków nie będzie, ale pogoda może się gwałtownie zmieniać. Możliwe są krótkotrwałe burze, silny wiatr oraz gwałtowne ochłodzenie. Po przejściu frontu temperatura może spaść nawet o 10–15°C w ciągu kilkudziesięciu minut. Na najwyższych przełęczach (około 3000 m) sporadycznie mogą pojawić się pierwsze opady śniegu lub krupy śnieżnej, które szybko ustępują. Dlatego warto mieć ze sobą ciepłą odzież oraz dobrą kurtkę przeciwdeszczową.

Ubezpieczenie

Wszyscy uczestnicy objęci są gwarancją ubezpieczeniową oraz ubezpieczeniem kosztów leczenia od firmy UNIQA według poniższej tabeli. Ubezpieczenie obejmuje uprawianie turystyki kwalifikowanej. Ubezpieczenie trzeba mieć wydrukowane lub w formie elektronicznej przy kontroli paszportowej. Będzie wysłane na naszą grupę whatsapp.

• KL wraz z assistance 30.000 EUR
• NNW (następstwa nieszczęśliwych wypadków) 4.000 EUR
• BP ( bagaż podróżny) 200 EUR
• KR ( koszty ratownictwa) 5.000 EUR 5.000 EUR

Proszę też zabrać informacje o ubezpieczeniach dodatkowych kosztów leczenia, które macie przykładowo jako dodatek do karty kredytowej lub Alpenverein lub Bezpieczny Powrót. Sumy ubezpieczeń można łączyć. Zawsze zalecamy posiadać wszelkie dodatkowe ubezpieczenia.

Zdrowie

Proszę pamiętać o zabraniu apteczki osobistej, gdzie znajdą się leki czy witaminy przyjmowane przez nas na co dzień, oraz różnego rodzaju plastry (compeed i normalne ) na otarcia, skaleczenia czy pęcherze. Konieczny jest też środek przeciwbólowy np. ibuprom i środek przeciwbiegunkowy np. nifuroksazyd, laremid.

Służba zdrowia jest na Kaukazie na przyzwoitym poziomie i w razie poważniejszych problemów możemy liczyć na dobrą opiekę. Nowo powstałe służby ratownicze działają dość sprawnie – w razie poważnych wypadków mają do dyspozycji śmigłowiec. Leki bez recepty powszechnie dostępne w licznych aptekach w Tbilisi, w górach nie będzie apteki.

Nie potrzeba żadnych testów ani szczepień. Nie występują szczególne zagrożenia epidemiologiczne.

Bezpieczeństwo

Gruzja jest krajem bardzo bezpiecznym. W Tbilisi i poza stolicą, np. w górach, jest bezpiecznie. Kradzieże i rozboje niemal nie występują. Policja ma okazałe, nowoczesne komisariaty, porządny sprzęt, jest nieprzekupna i bardzo przyjazna dla turystów. Policjanci mają polecenie pomagać, wręcz „opiekować się” turystami, chociaż podobno się to zmienia, niestety na gorsze.

Będziemy wędrować blisko granicy z Czeczenią i Dagestanem (okupowane obecnie przez Rosję), ale po terenach spokojnych, na których od wielu lat nie były i nie są prowadzone żadne działania wojenne ani partyzanckie.

Gruzini są legendarnie gościnni i niezwykle sympatyczni. Dodatkowo Polacy mają w Gruzji wyjątkowy status dzięki wsparciu naszego kraju podczas ostatniej agresji rosyjskiej w 2008 roku.

Będziemy przebywać w terenie górskim, a ten – jako taki – stanowi obiektywne zagrożenie. Proszę w górach o bezwzględne stosowanie się do zaleceń lidera. Proszę również, aby nie oddalać się od grupy i informować o wszelkich problemach. Pamiętajmy, że to tereny dzikie i możemy spotkać niedźwiedzia lub wilka – chociaż najczęściej będą to tylko ich ślady. Występują węże – zwłaszcza żmije, jednak spotkania są bardzo rzadkie. Niestety lokalna ludność czerpie dużą satysfakcję z ich zabijania. Nie pochwalamy takiego zachowania. Wystarczy patrzeć pod nogi, obejrzeć zawsze miejsce/ kamień gdzie siadamy na odpoczynek i nie wkładać rąk w szczeliny skalne – a zredukujemy spotkanie z tymi pożytecznymi i nieszkodliwymi gadami prawie do zera.

Pieniądze, zakupy itp

Na wycieczkę najlepiej zabrać ze sobą euro lub dolary. Osobie, która weźmie około 200 EUR, z dużym zapasem powinno to wystarczyć na całe wyżywienie, pamiątki, wino i inne przyjemności.

Płatności kartą są możliwe w miastach. W Tuszetii gotówka jest jednak niezbędna. Polecamy rozważyć wypłatę gotówki z bankomatów po wcześniejszym wykupieniu odpowiedniego pakietu w swoim banku – może okazać się to korzystniejsze niż wymiana walut. Pozwoli również uniknąć niepotrzebnego zamieszania związanego z wymianą pieniędzy. Lari, które zostaną Wam po wyjeździe, bez problemu wymienicie z powrotem na USD lub EUR – spready (różnice kursowe) są niewielkie.

Generalnie ceny w Gruzji są porównywalne do tych w Polsce, a czasami nawet wyższe. Żywność w miastach jest zazwyczaj tańsza, natomiast w górach droższa. Dotyczy to również innych towarów, ponieważ trzeba je transportować z Tbilisi do trudno dostępnych regionów.

Tbilisi to nowoczesne, europejskie miasto. Sklepy spożywcze znajdują się niemal na każdym rogu i często są czynne nawet do godziny 24:00. Ceny w sklepach są stałe i oznaczone na produktach – podobnie jak w Polsce. Na straganach można się targować, choć zazwyczaj nie przynosi to dużych efektów.

W górach sytuacja wygląda zupełnie inaczej – można powiedzieć, że panuje tam „dziki zachód”. Sklepów praktycznie nie ma, a podstawowe produkty można kupić jedynie w niektórych guesthouse’ach. Czasami można również nabyć piękne rękodzieło wykonywane przez tuszyńskie gospodynie, takie jak grube wełniane skarpety, rękawiczki, filcowe makatki, czapki, rogi do toastów i biesiad oraz różnego rodzaju pamiątki.

Nie ma potrzeby zabierania z Polski kosmetyków ani przekąsek – niemal wszystkie potrzebne produkty są łatwo dostępne i stosunkowo tanie w Tbilisi.

Gruzini są bardzo przyjaźni i z dużym szacunkiem podchodzą do turystów. Na co dzień nie zawyżają cen i nie próbują oszukiwać, jak zdarza się to w niektórych krajach azjatyckich (np. w Indiach). Oczywiście w najbardziej turystycznych miejscach warto zachować czujność, a ceny mogą być wyraźnie wyższe niż w pozostałych częściach kraju.

Internet

Internet w miastach jest powszechny i łatwo dostępny. W hostelu mamy do dyspozycji bezpłatną sieć WiFi. W górach zasięg sieci komórkowych będzie na początku (Omalo) i na końcu treku (Shatili). W trakcie wędrówki nie będzie zasięgu GSM. Cały czas bedziemy mieć kontakt z biurem za pomocą urządzenia Garmin Inreach i możliwość wysyłania wiadomości oraz wezwania pomocy poprzez satelitę .

Uwaga! Połączenia z polskiego numeru do Polski w roamingu są bardzo drogie – minuta połączenia wychodzącego kosztuje ponad 5 PLN. Internet w roamingu jest kosmicznie drogi! Prosimy upewnić się, że macie wyłączony przesył danych internetowych w roamingu. Zdarzały się przypadki bardzo wysokich rachunków (powyżej 200 PLN), naliczonych bez wiedzy użytkownika.

Jeśli ktoś potrzebuje mieć stały kontakt z Polską i korzystać z internetu przez telefon, najlepiej zakupić kartę SIM jednej z gruzińskich sieci – najlepiej Magti.com. Karty te są łatwo dostępne i można je bez problemu kupić na lotnisku w Tbilisi za niewielką kwotę. Połączenia z Polską oraz pakiety danych internetowych w gruzińskich sieciach są tanie – około 60 zł/miesiąc. Można też korzystać z tzw. kart wirtualnych esim i dokupić sobie pakiety danych, polecamy strone https://quibity.com/ – najtańsze rozwiązanie.

Podsumowanie

Będziemy przebywać w terenie górskim i jako takim stanowiącym obiektywne zagrożenie. Proszę w terenie górskim o stosowanie się do moich zaleceń, ponieważ poparte są doświadczeniem. Proszę by w górach nie oddalać się od grupy, ze względu na zagrożenie atakiem psów pasterskich. Jeśli je spotkamy, najlepiej czekać spokojnie aż pojawi się pasterz, który te psy zawoła lub powoli się wycofywać NIE obracając się do nich tyłem. Można też dla obrony trzymać plecak i kijki przed sobą. Pamiętajmy, że to tereny dzikie i możemy spotkać niedźwiedzia lub wilka chociaż najczęściej będą to ich ślady.

Gruzja to pogranicze Azji i Europy. Każdy Gruzin będzie się zarzekał, że Gruzja to oczywiście część Europy ale … nie nastawiajmy się na wygórowane europejskie standardy. Pamiętajcie, że zawsze coś może pójść nie tak – a to jedzenie przyniosą późno lub zimne :), a to kierowca się trochę spóźni, standard hotelu nie taki jakby wynikało z gwiazdek itp. W takich sytuacjach należy zachować spokój :). Jednak zawsze możemy liczyć na extra sympatyczną obsługę, legendarną kaukaską gościnność i … super przygody.

Cena programu zawiera:

– opiekę polskiego przewodnika / lidera
– opiekę lokalnego przewodnika / koniarza
– Noclegi w hotelu w Tbilisi i w kwaterach/guesthousach w górach.
– Posiłki w górach – dwa dziennie: śniadanie i obiadokolacja oraz prowiant w trakcie trekingu (podczas wędrówki gotujemy na własnych maszynkach)
– gaz do gotowania
– transfery: z lotniska do hotelu w Tbilisi i z powrotem; Tbilisi – Omalo; Shatili – Tbilisi
– najem koni do transportu bagażu i namiotów na trasie Omalo – Shatili
– ubezpieczenie specjalistyczne KL i NNW
– Składka na TFG i TFP

Cena nie obejmuje:

– przelotów na trasie Warszawa – Tbilisi – Warszawa
– kosztu wynajmu namiotów, ok. 200 PLN za 2-osobowy namiot na cały wyjazd, czyli po 100 pln od osoby; można również zabrać własny namiot
– napojów orzeźwiających i innych
– obiadokolacji w Tbislisi (dwie), śniadania hotelowe są w cenie wyjazdu.
– biletów wstępu do muzeów, klasztorów i innych atrakcji ujętych w programie
– kosztów transportu w trakcie zwiedzania Tbilisi  (taxi, kolejki, marszrutka, metro, bus), ok. 20 lari (25 PLN)

Koszty opcjonalne:
– kąpiel w gorących źródłach Abanotumani  w Tbilisi, ok. 50-70 lari od osoby (70-90 PLN)

Lista ekwipunku

Plecaki i transport bagażu

Worek transportowy lub duży plecak/torba 70–90 l na bagaż przewożony na koniach. Polecamy sprawdzone duffelbagi firmy Simond z Decathlonu 80-100l. Zakaz brania plastikowych walizek lub płóciennych toreb z kółkami.

Plecak trekkingowy 25–35 l (maks. ok. 40 l) na wędrówkę na lekko.

Odzież

• Buty trekkingowe (najlepiej za kostkę) skórzane lub siateczkowe, albo solidne buty trailowe z dobrą przyczepnością. Nie bierzemy ciężkich buciorów górskich – wasze nogi wam za to podziękują.
• Lekkie sandały lub klapki na biwaki i do prysznica.
• Spodnie trekkingowe.
• Lekkie spodnie przeciwdeszczowe/przeciwwiatrowe z membraną.
• Szorty.
• 3 koszulki trekkingowe (syntetyczne lub z wełny merino).
• Bielizna (3 komplety).
• Skarpety trekkingowe (3 pary + jedna cieplejsza para do spania).
• Lekkie skarpetki wodoodporne z membraną
• Bluza polarowa.
• Kurtka softshell lub lekka kurtka puchowa lub Primaloftowa (szczególnie przydatna na biwakach).
• Kurtka przeciwdeszczowa z membraną.
• Czapka z daszkiem lub kapelusz przeciwsłoneczny lub chusta np. arafatka
• Ciepła czapka.
• Lekkie rękawiczki.
• Ciepła lekka bielizna do spania na chłodniejsze noce

Sprzęt biwakowy

• Namiot (możliwość wypożyczenia).
• Karimata lub materac samopompujący.
• Śpiwór lekki puchowy o komforcie około 0°C (dla osób marznących komfort -5°C będzie lepszym wyborem).
• Czołówka oraz zapasowe baterie.

Gotowanie

• Kuchenka gazowa (np. Jetboil lub podobna) – jedna na dwie osoby. ustalimy to na grupie Whatsapp
• Zapalniczka krzesiwowa (na kamień) lub zwykła zapalniczka – zapalniki piezo mogą działać słabiej na wysokości.
• Menażka lub garnek – tylko ci co wezmą inna maszynkę niż typu Jetboil, Firemaple
• Kubek.
• Łyżka, widelec.
• Termos
• Scyzoryk lub mały nóż.

Przybory osobiste

• Szczoteczka i pasta do zębów.
• Mały ręcznik szybkoschnący.
• Mały szampon i mydło.
• Papier toaletowy lub nawilżany papier toaletowy.
• Chusteczki nawilżane.
• Pomadka ochronna do ust z filtrem UV.
• Krem przeciwsłoneczny SPF 50+.
• Środek przeciw komarom i kleszczom.

Zdrowie i bezpieczeństwo

• Osobista apteczka.
• Plastry na otarcia (np. Compeed).
• Folia NRC.
• Leki przyjmowane na stałe.

Pozostały sprzęt

• Kijki trekkingowe.
• Okulary przeciwsłoneczne z filtrem UV min kat 3.
• butelka 1 l z filtrem lub zwykła po wodzie mineralnej.
• Aparat fotograficzny.
• Zapasowe baterie i karty pamięci.
• Powerbank (10 000–20 000 mAh).
• Worki wodoodporne lub worki na śmieci do zabezpieczenia rzeczy przed deszczem i na nasze śmieci.

Dokumenty

• Paszport.
• kserokopia paszportu.
• Ubezpieczenie turystyczne – wydrukować lub w formie elektronicznej
• Saszetka na dokumenty i pieniądze.

Rzeczy pozostawiane w depozycie w Tbilisi

• Czyste ubrania na powrót.
• Dodatkowe kosmetyki.
• Elektronika niepotrzebna podczas trekkingu.
• Inne rzeczy niewykorzystywane w górach.

Przydatne dodatki

• Strój kąpielowy (być może gorące źródła w Tuszetii i łaźnie siarkowe w Tbilisi).
• Parasol lub lekka peleryna przeciwdeszczowa.
• Taśma naprawcza (duct tape) do awaryjnych napraw sprzętu.
• Kilka woreczków strunowych na drobiazgi i elektronikę.

Czego nie zabierać?

• Nie jest potrzebny żaden techniczny sprzęt wspinaczkowy (raki, czekan, uprząż, lina, kask itp.).
• Nie zabieraj produktów zawierających wieprzowinę. W Tuszetii obowiązuje wielowiekowa tradycja niejedzenia wieprzowiny i jej wnoszenie jest źle widziane przez mieszkańców – wg nich przynosi dużego pecha.